روز دوم دریا

روز سوم صدا را

روز چهارم رنگها را

روز پنجم حیوانات

روز ششم انسان را

و روز هفتم خداوند اندیشید چه چیز را نیافریده است

و تو را ...

برای من آفرید

شیشه عطری،دستخطی،ردپایی شاید

کاش حافظ در جوابم می گفت:

"برق دولت که برفت از نظرم باز آید"

کاش چشمان تو باور می کرد

چشم من راه تو را می پاید

وتو این از نگهم می خواندی

تو همه جان منی پیش تن خویش بمانی باید!

                               کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد

چه می کنی که اگر او را خواستی یک عمر

                                به راحتی کسی از راه ناگهان برسد

رها کنی برود از دلت جدا باشد

                                به آنکه دوست ترش داشته به آن برسد

رها کنی بروند تا دو پرنده شوند

                                خبر به دورترین نقطه جهان برسد

گلایه ای نکنی و بغض خویش را بخوری

                                که هق هق تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که  نه ...!! نفرین نمی کنم که مباد

                                به او که عاشق او بودم زیان برسد

خدا کند که فقط این عشق از سرم برود

                                خدا کند که فقط آن زمان برسد...!!!

 که آرامگاه خستگی و سرپناه بی کسی ام بود ،

 اما طوفانِ تو آن را از من گرفت .

 کجای دنیای تو را گرفته بودم ؟!

خدا گفت : ماری در راه لانه ات بود . تو خواب بودی ،

 باد را گفتم لانه ات را واژگون کند ، تو از کمین مار پر گشودی !

 چه بسیار بلاها که از تو به واسطه ی محبتم دور کردم

و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی